Japonia, zwana też Krajem Kwitnącej Wiśni, to niezwykle fascynujące i odmienne kulturowo miejsce, które warto poznać. Słynie nie tylko z pysznego sushi, sake czy nowinek technologicznych. Japonia to kraj, który cały czas czymś zaskakuje, szczególnie Europejczyków czy Amerykanów. Co więc nietypowego można spotkać będąc w Japonii?
- Noclegi w kapsułach
- Brak śmietników na ulicach
- Metro tylko dla kobiet
- Automatyzacja na każdym kroku
- Muzea zupek chińskich
- Toalety z panelami sterowania
Noclegi w miniaturowych kapsułach hotelowych
Pewnie wiele osób słyszało o noclegach w specjalnych kapsułach. Niektórzy twierdzą, że wyglądają one jak trumny, a to przez podobne do nich kształty i rozmiary. Hotele kapsułowe to jedna z największych atrakcji w Japonii. Pierwszy z nich powstał w 1979 roku w Osace i od tego momentu koncepcja rozprzestrzeniła się na całe wyspy. Pokoje są tam niewielkie, służą głównie do spania ze względu na klaustrofobiczne warunki — typowa kapsuła mierzy około 2 metry długości, metr szerokości i niewiele ponad metr wysokości. Kapsuły dzieli się ze względu na płeć — nie ma tam koedukacyjnych części w hotelu. Już w windach kobiety wysiadają na swoich piętrach, a mężczyźni na swoich.
Hotele urządzone są w stylu minimalistycznym, co stanowi znak rozpoznawczy japońskiego designu. Łazienki są wspólne dla konkretnego piętra, ale i płci. Zatrzymujący się tam ludzie dostają jednorazowe obuwie i specjalne uniformy do spania — w obiekcie obowiązuje całkowity zakaz chodzenia w butach przynoszonych z zewnątrz. Kapsuły okazały się nie tylko niezłym biznesem dla turystów. Wielu młodych Japończyków, szczególnie tych mniej zamożnych, mieszka w takich kapsułach na stałe, redukując wydatki miesięczne nawet o połowę w porównaniu do tradycyjnych mieszkań. W Tokio czy Osace miesięczny koszt wynajmu kapsuły może wynosić około 40–50 tysięcy jenów (około 1200–1500 złotych), podczas gdy standardowe kawalerki kosztują dwukrotnie więcej.
Ulice bez śmietników i rygorystyczna segregacja odpadów
Japonia słynie z restrykcyjnej segregacji śmieci, która w dużych miastach sięga nawet kilkunastu kategorii. Mieszkańcy tego kraju właściwie nie śmiecą w miejscach publicznych, w związku z czym władze miejskie nie widzą potrzeby stawiania śmietników na ulicach. Japończycy śmieci przynoszą do domu lub do wyznaczonych punktów zbiórek, dlatego miasta w tym kraju są tak czyste, szczególnie Tokio. W japońskich gospodarstwach domowych obowiązuje system dzielący odpady nawet na kilkanaście kategorii — od plastiku, przez szkło, po różne rodzaje tworzyw sztucznych, a w niektórych prefekturach rozróżnia się nawet kolory plastikowych butelek czy kapsli.
Warto zaznaczyć, że wywóz śmieci odbywa się w ściśle określone dni tygodnia w zależności od rodzaju odpadu. Naruszenie tego porządku skutkuje pouczeniem przez sąsiadów lub lokalne władze. System ten funkcjonuje niezwykle sprawnie — poziom recyklingu w Japonii przekracza 80% w przypadku opakowań plastikowych, co stawia kraj na czołowych pozycjach światowych rankingów ekologicznych.
Wagony wyłącznie dla kobiet i dzieci w metrze
Wielkie japońskie miasta znane są z wysokiego poziomu bezpieczeństwa, zresztą nie bez powodu. W metrze znajdują się specjalne wagony, które zarezerwowane są wyłącznie dla kobiet i dzieci. Na peronach znajdują się nawet miejsca, w których należy stanąć chcąc wsiąść do konkretnego wagonu — zazwyczaj oznaczone różową linią i odpowiednimi piktogramami. Rozwiązanie wprowadzono w latach 2000., by przeciwdziałać aktom molestowania w przepełnionych środkach transportu podczas szczytu komunikacyjnego.
Początkowo dotyczyło to wyłącznie godzin porannych i popołudniowych (około 7:00–9:30 oraz 17:00–19:00), ale w niektórych miastach wagony funkcjonują przez cały dzień. Mężczyźni mogą wchodzić do nich jedynie w towarzystwie małych dzieci lub jeśli są niepełnosprawni i wymagają opieki. Statystyki pokazują, że od wprowadzenia systemu liczba zgłoszeń dotyczących molestowania w tokijskim metrze spadła o ponad 40%, co potwierdza skuteczność tej metody.
Wszechobecna automatyzacja i maszyny sprzedające
Japonia to kraj, w którym automaty można spotkać dosłownie wszędzie — według szacunków na terenie wysp funkcjonuje ponad 5 milionów automatów vendingowych, co daje średnio jeden automat na 23 mieszkańców. Na ulicach, stacjach metra, przy blokach mieszkalnych dostępne są automaty z napojami zarówno na zimno, jak i na ciepło. Automatyzacja dotyczy też restauracji, w których zamówienia składa się przy specjalnych maszynach drukujących paragony. Po ich okazaniu można odebrać żądaną potrawę. W niektórych lokalach ramen czy sushi cały proces — od płatności po odbiór dania — odbywa się bez kontaktu z obsługą.
Co więcej, automaty oferują nie tylko napoje i przekąski. Można z nich kupić świeże jaja, kwiaty, parasole, a nawet dania gotowe podgrzewane w wbudowanych mikrofalówkach. Szczególnym fenomenem są automaty z gorącymi posiłkami, które w ciągu kilkudziesięciu sekund przygotowują ramen, udon czy ryż curry. System płatności również ewoluuje — większość automatów akceptuje karty IC (Suica, Pasmo) i płatności zbliżeniowe, a najnowsze modele współpracują z aplikacjami mobilnymi umożliwiającymi rabaty i programy lojalnościowe.
Muzea poświęcone błyskawicznym zupkom instant
Mimo tego, że błyskawiczne zupki mają w nazwie „chińskie”, okazuje się, że tak naprawdę odpowiedzialni za nie są Japończycy. Wynalazca Momofuku Ando stworzył pierwszą zupkę instant w 1958 roku, rewolucjonizując sposób przygotowywania posiłków na całym świecie. Tak kochają ten produkt, że postanowili otworzyć poświęcone zupkom muzea. Te dania ekspresowe można kupić właściwie w każdym sklepie i to w różnych wersjach smakowych, których w Polsce na próżno szukać — od tradycyjnego shoyu po egzotyczne curry z owocami morza.
Jednym z najpopularniejszych muzeów jest Cupnoodles Museum w Jokohamie, w którym odwiedzający mogą stworzyć własną, unikalną wersję zupki — od wyboru opakowania po dobór składników. Interaktywna wystawa prowadzi przez historię wynalazku, pokazuje różnice między wariantami regionalnymi i pozwala zrozumieć, jak zupki instant wpłynęły na japońską kulturę jedzenia. Drugie muzeum znajduje się w Osace i oferuje jeszcze bardziej rozbudowaną sekcję warsztatową, w której samodzielnie przygotowuje się makaron od podstaw, obserwując cały proces produkcji.
Toalety z zaawansowanymi panelami kontrolnymi
W Japonii można przetestować także toalety z panelami sterowania i to przy niemal każdej muszli — zarówno w domach prywatnych, jak i w publicznych łazienkach. Można podgrzać deskę, włączyć muzykę maskującą odgłosy, podmyć się strumieniem wody o regulowanej temperaturze i ciśnieniu. Funkcji jest znacznie więcej i Japończycy naprawdę z tego korzystają na co dzień. Automatyczne spuszczanie wody w muszli to nic w porównaniu do tego, na co można liczyć w japońskich toaletach. Niektóre modele oferują nawet funkcję suszenia ciepłym powietrzem, nawilżania powietrza czy automatycznej dezynfekcji — wszystko sterowane za pomocą panelu przypominającego panel sterowania nowoczesnym sprzętem elektronicznym.
Najpopularniejszym producentem takich systemów jest firma Toto, której modele Washlet stały się synonimem wysokiej jakości toalet japońskich. Zaawansowane wersje posiadają funkcję automatycznego otwierania pokrywy przy zbliżeniu, noktowizor LED, oczyszczanie powietrza jonizatorami i nawet sensory analizujące stan zdrowia użytkownika na podstawie parametrów biologicznych. Ceny takich toalet zaczynają się od około 50 tysięcy jenów (około 1500 złotych) za modele bazowe, a najbardziej zaawansowane technologicznie mogą kosztować nawet kilkanaście tysięcy złotych. Dla wielu Japończyków inwestycja w inteligentną toaletę to standard komfortu życia, który trudno wyobrazić sobie bez tej technologii po powrocie z zagranicy.
