
W skrócie: Dewizy to środki płatnicze wyrażone w obcej walucie – najczęściej w formie dokumentu lub zapisu na rachunku, a nie gotówki. Służą do rozliczeń między firmami z różnych krajów, a ich obrót w Polsce reguluje prawo dewizowe. Przy przewozie przez granicę wartości dewizowych powyżej równowartości 10 000 euro trzeba to zgłosić organom celnym.
Czym właściwie są dewizy
Dewizy to środek płatniczy wyrażony w obcej walucie, używany w rozliczeniach międzynarodowych. Mogą przybierać różne formy i służą do płatności między krajami bez przekazywania gotówki. Definicję tego pojęcia w Polsce określa prawo dewizowe, czyli zbiór przepisów o zasadach obrotu obcymi środkami płatniczymi. Wskazuje ono też, kto może zawierać takie transakcje.
Dewizy dzieli się według terminu wymagalności, czyli momentu, w którym można zażądać wypłaty pieniędzy:
- krótkoterminowe – wymagalne w ciągu roku
- długoterminowe – wymagalne powyżej roku
Formy dewiz w obrocie międzynarodowym
W rozliczeniach z zagranicą spotkasz następujące formy dewiz:
- weksle – pisemne zobowiązania do zapłaty określonej kwoty
- czeki – dyspozycje wypłaty środków z rachunku zagranicznego
- przekazy bankowe – zlecenia transferu środków między bankami
- międzynarodowe przekazy pieniężne – szybkie przelewy transgraniczne
- akcje – udziały w spółkach zagranicznych
- obligacje – dłużne papiery wartościowe emitowane za granicą
- świadectwa udziałowe – dokumenty potwierdzające prawa majątkowe
Dewizy występują także jako dokumenty lub zapisy na rachunkach bankowych za granicą. Pojęcia dewiz i walut obcych nie są tożsame, ale w codziennym języku stosuje się je wymiennie. Oba te rodzaje środków oraz złoto dewizowe wchodzą w skład wartości dewizowych, czyli aktywów finansowych wyrażonych w obcych pieniądzach, którymi dysponuje państwo lub podmioty prywatne. Środki zgromadzone na takich rachunkach mogą przyjmować różne formy, podobnie jak środki powierzone bankowi w ramach depozytu.
Praktyczne wykorzystanie dewiz w handlu zagranicznym
Dewizy służą przede wszystkim do regulowania zobowiązań w handlu zagranicznym bez rozliczeń gotówkowych. Mechanizm polega na przekazaniu uprawnienia do otrzymania określonej kwoty w walucie obcej. Dłużnik przesyła wierzycielowi dewizę, a ta w jego państwie daje prawo do odbioru pieniądza krajowego. Przeliczenie następuje według kursu obowiązującego w chwili realizacji.
Przykład rozliczenia dewizowego między kontrahentami
Polski eksporter sprzedaje towary do Niemiec o wartości 50 000 euro. Niemiecki kontrahent zamiast wysyłać gotówkę, przekazuje polskiej firmie dewizę – może to być czek lub przelew bankowy w euro. Sprzedawca wymienia ją następnie w swoim banku na złotówki według aktualnego kursu walutowego. Jeśli wynosi on 4,30 PLN za euro, eksporter otrzymuje na rachunek 215 000 złotych pomniejszone o prowizję bankową.
Instytucje realizujące obrót dewizowy
Gdzie można kupić dewizy? Sprzedaż i kupno walut obcych odbywa się przez banki komercyjne oraz instytucje finansowe z odpowiednimi licencjami. Pobierają one za takie operacje prowizje i stosują spread, czyli różnicę między kursem kupna a sprzedaży. Większość transakcji dewizowych podlega prawu dewizowemu, które reguluje zasady wymiany i przepływu środków między krajami oraz kontrolę legalności pochodzenia kapitału.
Regulacje prawne dotyczące dewiz
Obrót dewizami w kraju i za granicą reguluje prawo dewizowe. Jego fundamentem jest podział podmiotów na rezydentów i nierezydentów, czyli osoby i firmy mające miejsce zamieszkania lub siedzibę w kraju albo poza nim. Szczególną podgrupę stanowią nierezydenci z tzw. krajów trzecich, czyli państw spoza Unii Europejskiej i Europejskiego Obszaru Gospodarczego. Z nimi wiąże się większość ograniczeń prawnych dotyczących takich transakcji.
Przepisy dotyczące przewozu wartości dewizowych
Jeśli wywozisz za granicę krajowe środki płatnicze lub wartości dewizowe przekraczające równowartość 10 000 euro, musisz okazać organom celnym:
- dokumenty potwierdzające uprawnienie do wywozu – np. umowy, faktury
- zezwolenie dewizowe – w przypadkach określonych prawem
Identyczna zasada obowiązuje w sytuacji odwrotnej, czyli przy przywozie na terytorium RP zagranicznych lub krajowych środków płatniczych oraz złota dewizowego powyżej tej kwoty. Konieczne jest wtedy pisemne zgłoszenie faktu przewozu organom celnym lub Straży Granicznej. Służy do tego formularz CBS (Cash Control System).
Konsekwencje nieprzestrzegania przepisów dewizowych
Złamanie tych regulacji może skutkować karami finansowymi do 100% wartości przewożonych środków oraz zatrzymaniem kwoty przez organy celne. Reguła ta dotyczy również przelewów bankowych powyżej określonych limitów. Transfery sięgające ponad 15 000 euro mogą wymagać dodatkowej dokumentacji potwierdzającej źródło pochodzenia pieniędzy oraz cel operacji. Takie wymogi stanowią element walki z praniem brudnego kapitału.
Międzynarodowy rynek wymiany walut
Z dewizami nierozerwalnie wiąże się Forex (Foreign Exchange), czyli największy międzynarodowy rynek wymiany walut. Tworzą go banki i instytucje finansowe z całego świata połączone siecią informatyczną. Dzięki geograficznemu rozproszeniu uczestników handel odbywa się tam 24 godziny na dobę przez pięć dni w tygodniu. Transakcje są możliwe niemal natychmiast w każdej strefie czasowej – od otwarcia notowań w Sydney, przez Tokio, Londyn, aż po zamknięcie w Nowym Jorku.
Uczestnicy rynku dewizowego
Na rynku Forex przeprowadzają transakcje zarówno:
- inwestorzy indywidualni – osoby fizyczne spekulujące na kursach walut
- inwestorzy instytucjonalni – fundusze inwestycyjne, banki centralne, korporacje międzynarodowe
Fundamentem Foreksu jest rynek międzybankowy, czyli przestrzeń, na której banki wymieniają między sobą dewizy. Ustalane tam kursy walutowe wpływają na ceny w kantorach i instytucjach finansowych na całym świecie. Obroty sięgają około 6,6 biliona dolarów dziennie według danych z 2022 roku, co czyni go najbardziej płynnym miejscem obrotu finansowego na świecie. Dla porównania dzienna wartość zawieranych umów przewyższa roczny PKB większości państw.
Mechanizmy kształtujące kursy dewizowe
Kursy walut na rynku Forex ustalają się na podstawie popytu i podaży. Wpływają na nie również czynniki fundamentalne: stopy procentowe banków centralnych, wskaźniki inflacji, bilans handlowy państwa, stabilność polityczna oraz nastroje inwestorów. Nawet drobne korekty w polityce monetarnej mogą wywołać znaczące przesunięcia notowań. Wykorzystują to zarówno spekulanci poszukujący zysków, jak i eksporterzy zabezpieczający się przed ryzykiem walutowym.







komentowanie wyłączone