Metoda sztucznego zapłodnienia – podstawowe informacje
Inseminacja polega na umieszczeniu w odpowiednim miejscu nasienia, które jest wcześniej specjalnie przygotowane w laboratorium. Zabieg jest przeprowadzany głównie u kobiet z problemami owulacyjnymi oraz niepłodnością z nieustalonej przyczyny. Metoda ta pomaga także w sytuacji kiedy śluz jest nieprzyjazny nasieniu. Stosowana jest również w przypadku kiedy nasienie mężczyzny jest słabe, a plemniki nieliczne. Istnieje kilka rodzajów tego zabiegu: inseminacja domaciczna, naszyjkowa oraz dojajowodowa.
Wskazania i przeciwwskazania do zabiegu
Inseminacja może być przeprowadzona tylko w przypadku drożnych jajowodów. Wskazania do zabiegu występują zarówno po stronie kobiety jak i mężczyzny. U kobiet są to zaburzenia owulacji, endometrioza I i II stopnia, niepłodność z nieustalonej przyczyny, śluz wrogi nasieniu. U mężczyzn natomiast zaburzenia ejakulacji, niska liczba oraz mała ruchliwość plemników w nasieniu.
Przeciwwskazaniem u kobiet jest niedrożność jajowodów, stany zapalne w narządach rodnych jak i mięśniaki macicy. Również wady anatomiczne wpływające na możliwość donoszenia ciąży stanowią tu przeszkodę. Zabiegu nie można przeprowadzić kiedy wykryto patologie w obrębie błony śluzowej macicy lub inne ciężkie schorzenia ustrojowe. Nowotwór także stanowi przeciwwskazanie do jego przeprowadzenia. W przypadku mężczyzny inseminacja nie jest możliwa kiedy w jego nasieniu zostaną wykryte bakterie – pewną opcją jest wtedy bank nasienia.
Przebieg procedury inseminacji
Zanim rozpocznie się właściwe leczenie kobieta jak i mężczyzna muszą przejść serię badań. U kobiet jest to badanie stopnia czystości pochwy, posiew kanału szyjki macicy, badanie w kierunku chlamydii, cytologia, HIV, HCV, HBSAg, test na kiłę VDRL. Z kolei u mężczyzny wykonuje się posiew nasienia, badanie w kierunku chlamydii, HIV, HCV, HBSAg, test na kiłę VDRL.
Stymulacja owulacji
W pierwszym etapie leczenia kobieta musi przyjmować specjalne leki hormonalne powodujące wzrost pęcherzyków Graafa. Celem jest tu uzyskanie 2-3 dojrzałych komórek jajowych. Wielkość owych pęcherzyków oraz grubość śluzówki macicy jest cały czas monitorowana przez USG. Proces ten pozwala lekarzowi precyzyjnie określić moment optymalny do wprowadzenia nasienia.
Wprowadzenie nasienia
Kiedy pęcherzyk ma już rozmiar 18 mm, a śluzówka grubość 8 mm kobiecie podaje się gonadotropinę, która powoduje, że pęcherzyk pęka i uwalnia komórkę jajową. W tym samym czasie mężczyzna oddaje nasienie, które zostaje przebadane. Kolejny etap polega na wstrzyknięciu za pomocą cewnika plemników do wnętrza macicy. Zabieg ten trwa kilkanaście minut i jest całkowicie bezbolesny. Przez 14 kolejnych dni kobieta przyjmuje progesteron, musi być także cały czas pod opieką lekarza. W tym okresie nie wykonuje się testu ciążowego, aby nie zakłócić prawidłowego zagnieżdżenia zarodka.
Ile kosztuje inseminacja
Inseminacja jest jedną z tańszych metod leczenia niepłodności. W prywatnych klinikach jej koszt to 700-900 zł. Należy jednak doliczyć do tego koszty wykonywanych badań oraz ewentualnie koszt nasienia dawcy. Całość mieści się w granicach 1500 zł. Warto pamiętać, że część procedur może być refundowana przez NFZ, co obniża wydatki po stronie pacjentki. Jeśli zabieg przeprowadza się w ramach przygotowań do urodzenia dziecka, należy uwzględnić również koszty ewentualnych powtórzeń procedury.
Skuteczność inseminacji
Sporą wadą inseminacji jest to, że jest ona mało skuteczna i zależy od wielu czynników takich jak wiek kobiety, liczba dojrzałych pęcherzyków po stymulacji oraz parametrów nasienia. Prób inseminacji można wykonać od 3 do 6 w pewnych odstępach czasowych. Skuteczność jednego cyklu oscyluje w granicach 10-15%, co oznacza, że większość par wymaga kilku prób zanim dojdzie do poczęcia. W przypadku braku efektywności inseminacji lekarz powinien zaproponować inną metodę zapłodnienia, taką jak in vitro.
