Już za kilka dni za gaz trzeba będzie zapłacić więcej. Prezes Urzędu Regulacji Energetyki zatwierdził nową taryfę cenową PGNiG. Czy klienci odczują różnicę? O ile wzrosną rachunki za gaz od sierpnia 2018 roku?
- PGNiG SA
- Podwyżki cen gazu
- Dlaczego gaz drożeje?
- Ile kosztował gaz przed 2018 rokiem?
- O ile wzrosną rachunki za gaz od sierpnia 2018 roku?
Czym zajmuje się największy dostawca gazu w Polsce
PGNiG to największa spółka w Polsce, która zajmuje się poszukiwaniem, importem i magazynowaniem gazu ziemnego oraz ropy naftowej. W swojej działalności gospodaruje złożami gazu ziemnego i ropy naftowej w kraju i za granicą oraz świadczy usługi geologiczne, geofizyczne i poszukiwawcze w Polsce oraz za granicą. Na warszawskiej giełdzie jest od 2005 roku. To w naszym kraju dominujący sprzedawca gazu — obsługuje ponad 95% gospodarstw domowych. Istnieją oczywiście inne firmy, jednak to działania PGNiG najczęściej odbijają się na kieszeni Polaków, dlatego każda zmiana taryfy przyciąga uwagę zarówno mediów, jak i samych odbiorców indywidualnych.
Nowa taryfa od sierpnia 2018
PGNiG Obrót Detaliczny wystąpił do Prezesa Urzędu Regulacji Energetyki z wnioskiem o zmianę taryfy na wyższą. Wszystko z uwagi na wzrost cen gazu, ropy naftowej oraz energii na rynkach całego świata. Zgoda została podpisana 26 lipca br. Wchodzi w życie 10 sierpnia 2018 roku.
Mimo że w związku z nową taryfą PGNiG cena gazu wzrośnie o 5,9 procent, tak naprawdę klienci tego nie odczują w pełnej skali. Zwłaszcza odbiorcy indywidualni. Przynajmniej tak zapewnia dostawca. Dla klientów indywidualnych rachunki za gaz będą wyższe o około 3,6 procent. Dlaczego tak? Wszystko z powodu tego, że o ile faktycznie cena samego paliwa wzrośnie, to nie wzrosną opłaty abonamentowe. Co więcej, w marcu 2018 roku została zmniejszona opłata dystrybucyjna za transport gazu dla odbiorców indywidualnych o blisko 7,5 procent, co częściowo łagodzi obecną podwyżkę.
Przyczyny wzrostu cen surowca
Dla wielu osób, które nie są na bieżąco z doniesieniami z giełdy, ale też z wydarzeniami na świecie, które mają realny wpływ na koszt gazu, tego typu podwyżki są bulwersujące i nie do zrozumienia. Tymczasem podwyżka ceny gazu była nieunikniona. Ministerstwo Energetyki szuka przyczyny sytuacji właśnie we wzroście kosztów zakupu gazu na Towarowej Giełdzie Energii.
Cena ropy naftowej na światowym rynku wzrosła m.in. przez kryzys w Wenezueli, zakłócenia w eksporcie surowca z Libii i ogólną złą sytuację na Bliskim Wschodzie. Może być jeszcze gorzej w związku z groźbami sankcji na kraje, które wydobywają gaz i ropę naftową. Rosnące napięcia geopolityczne w regionach produkujących surowce energetyczne bezpośrednio przekładają się na wahania cen na giełdach międzynarodowych, a te z kolei wpływają na ceny dla odbiorców końcowych w Polsce.
Kontekst historyczny — poziom cen w latach ubiegłych
Warto wiedzieć, że opłaty za gaz i tak nie są wysokie w porównaniu z poprzednimi latami. Znacznie wyższe były w 2015 roku. Przez kilka ostatnich lat Polskie Górnictwo Naftowe i Gazownictwo obniżało ceny gazu dostarczanego do gospodarstw domowych. Wielu z nas na tym skorzystało — w 2016 i 2017 roku rachunki za ogrzewanie gazowe były niższe nawet o kilkanaście procent względem szczytu z 2015 roku. Można pocieszać się tym, że obecna podwyżka nie przywraca jeszcze poziomu sprzed trzech lat.
Ile dokładnie zapłacimy więcej — symulacja dla różnych gospodarstw
Tak więc, o ile wzrosną nasze rachunki? Najmniej podwyżkę odczują ci, którzy mają tylko kuchenkę gazową i używają ją do gotowania posiłków. Ich rachunki będą wyższe o około 60 groszy. Osoby, które dodatkowo podgrzewają w ten sposób wodę, zapłacą o 3,50 zł więcej. Najbardziej odczują to jednak osoby, które gazem ogrzewają mieszkania lub domy. U nich rachunki będą wyższe o kilkanaście złotych miesięcznie — konkretnie w przedziale 12–18 złotych w zależności od wielkości ogrzewanej powierzchni i standardu izolacji termicznej budynku.
Jak obniżyć zużycie gazu w sezonie grzewczym
Warto poszukać sposobów na lepsze gospodarowanie gazem. Są metody, by zużywać go znacznie mniej, baczniej przyglądając się temu, w jaki sposób funkcjonuje się na co dzień. Poniżej przedstawiamy konkretne rozwiązania:
- Regulacja temperatury w poszczególnych pomieszczeniach — wystarczy obniżyć temperaturę o 1–2 stopnie w pomieszczeniach rzadko użytkowanych, aby zmniejszyć zużycie nawet o 6–8 procent
- Wymiana starych kotłów gazowych na kondensacyjne — starsze urządzenia mają sprawność rzędu 70–80%, podczas gdy nowoczesne kondensacyjne osiągają ponad 95%
- Docieplenie budynku — inwestycja w izolację termiczną zwraca się zwykle w ciągu 5–7 lat, ograniczając straty ciepła o nawet 30–40 procent
- Uszczelnienie okien i drzwi — nieszczelności mogą odpowiadać za 15–20% strat energii cieplnej w budynku
- Programowalne termostaty — automatyczne obniżanie temperatury w nocy lub podczas nieobecności domowników redukuje zużycie bez utraty komfortu
Porównanie kosztów różnych źródeł ogrzewania
Mimo podwyżki gaz pozostaje w Polsce jednym z bardziej ekonomicznych sposobów ogrzewania budynków. Oto orientacyjne koszty sezonowe ogrzewania domu jednorodzinnego o powierzchni 120 m²:
| Rodzaj paliwa | Koszt za sezon (zł) | Wygoda użytkowania |
|---|---|---|
| Gaz ziemny | 3 200–4 000 | Wysoka |
| Pompa ciepła | 2 500–3 200 | Bardzo wysoka |
| Węgiel kamienny | 2 800–3 500 | Niska |
| Pellet drzewny | 3 000–3 800 | Średnia |
| Olej opałowy | 4 500–5 500 | Średnia |
| Energia elektryczna | 5 000–6 500 | Wysoka |
Pompa ciepła wymaga jednak inwestycji początkowej rzędu 30–50 tysięcy złotych, podczas gdy modernizacja instalacji gazowej to wydatek 8–15 tysięcy złotych. Węgiel kamienny, choć tańszy, wymaga regularnego doczyszczania kotła i niesie ze sobą dyskomfort związany z koniecznością magazynowania paliwa oraz obsługi pieca. Dodatkowo regulacje antysmogowe w wielu polskich miastach stopniowo eliminują możliwość stosowania starszych kotłów węglowych, co dodatkowo obniża atrakcyjność tego rozwiązania na dłuższą metę.
Czy warto rozważyć zmianę dostawcy gazu
Od 2017 roku klienci indywidualni mogą swobodnie wybierać dostawcę gazu, co teoretycznie otwiera drogę do konkurencji cenowej. W praktyce PGNiG wciąż obsługuje ponad 95% gospodarstw domowych. Alternatywni dostawcy — m.in. Enea, Tauron, PGE — oferują niekiedy niższe stawki, zwłaszcza w pakietach łączonych gaz+prąd. Różnice mogą sięgać 5–12% w skali roku, co przy średnim zużyciu przekłada się na oszczędność 150–400 złotych rocznie.
Przy zmianie dostawcy warto zwrócić uwagę na:
- Długość umowy — niektóre firmy wymagają zobowiązania na 12–24 miesiące
- Warunki cenowe — czy stawka jest stała, czy zmienna i na jakich zasadach
- Koszty dodatkowe — opłaty aktywacyjne, kary za wcześniejsze rozwiązanie umowy
- Opinie klientów — jakość obsługi i terminowość rozliczeń
