Jak przebiega import pojazdu z Ameryki
Zakup samochodu w USA można zrealizować samodzielnie lub przy wsparciu wyspecjalizowanego pośrednika. Zatrudnienie firmy zajmującej się importem pojazdów oznacza zwolnienie z konieczności osobistego wyjazdu do Ameryki — procedury wizowej oraz kosztów podróży transatlantyckiej. Pośrednik dostarczy wybrany pojazd bezpośrednio pod wskazany adres w Polsce.
Za taką wygodę trzeba jednak zapłacić — prowizja firm importerskich wynosi od kilkuset do ponad tysiąca dolarów, w zależności od zakresu usług i wartości pojazdu. Różnice w stawkach wynikają także z tego, czy firma przeprowadza inspekcję techniczną przed zakupem, negocjuje cenę w imieniu klienta czy pomaga w załatwieniu dokumentów celnych.
Możliwość samodzielnego zakupu na aukcjach amerykańskich
Wybór modelu przez internet wymaga dostępu do platform aukcyjnych — takich jak Copart czy Manheim — które sprzedają zarówno pojazdy powypadkowe, jak i te w dobrym stanie. Niektóre aukcje są otwarte wyłącznie dla licencjonowanych dealerów, co zmusza prywatnych nabywców do skorzystania z pośrednika już na etapie licytacji. Koszt rejestracji oraz opłaty za udział w przetargu dochodzą wówczas do kwoty początkowej transakcji.
Koszty przewozu pojazdu z USA do Europy
Jako że Stany Zjednoczone znajdują się po drugiej stronie Atlantyku, samochody transportowane są drogą morską. Wcześniej jednak auto musi trafić do portu macierzystego — transport wewnętrzny po terytorium USA generuje koszty od 150 do nawet 1200 dolarów. Wysokość opłaty zależy głównie od odległości między miejscem odbioru auta a portem załadunkowym, ale też od gabarytów i masy pojazdu.
Sam przewóz oceaniczny kosztuje od 500 do około 1000 dolarów. Stawka jest uzależniona od linii żeglugowej, wybranego portu docelowego oraz wielkości kontenera. W przypadku większych SUV-ów lub aut z wydłużonym rozstawem osi przewoźnicy mogą naliczyć dopłatę ze względu na zajmowaną przestrzeń w kontenerze lub na pokładzie ro-ro.
Różnice między przewozem kontenerowym a ro-ro
Metoda ro-ro (roll-on/roll-off) polega na wjechaniu pojazdu własnym sumptem na pokład statku — przypomina załadunek na prom. Jest tańsza, lecz nie chroni samochodu przed solą morską ani warunkami atmosferycznymi podczas rejsu. Przewóz w kontenerze zapewnia lepsze zabezpieczenie, zwłaszcza gdy sprowadzany pojazd ma wartość kolekcjonerską lub delikatne wykończenie. Kontener współdzielony z innymi autami obniża cenę, ale wydłuża czas oczekiwania na zebranie pełnego załadunku.
Wymogi dokumentacyjne przy imporcie samochodu
Aby sprowadzić pojazd z USA, trzeba przedłożyć oryginalny tytuł własności (title) w amerykańskim porcie. Decydujące jest, by dokument nie zawierał wzmianki o statusie „salvage”, „junk” ani „total loss” — takie oznaczenia sugerują, że samochód został skasowany lub uznany za niezdatny do naprawy. Pojazdy ze zniszczeniami przekraczającymi 70% wartości nie uzyskają homologacji w Polsce.
Auta w takim stanie polskie organy celne traktują nie jako pojazdy, lecz jako odpady. Próba ich nielegalnego przywozu może skończyć się oskarżeniem o nielegalne przemieszczanie odpadów przez granicę — grozi za to grzywna do 50 tysięcy złotych. Dodatkowo pojazd zostanie zatrzymany na granicy, a importer poniesie koszty jego zwrotnego transportu lub utylizacji.
Nadawca w USA musi odebrać dokument załadowczy („bill of lading” lub „dock receipt”), który potwierdza nadanie przesyłki. Zawiera on numer kontenera, opis zawartości oraz dane osoby odbierającej pojazd w Europie. Bez oryginalnego bill of lading odprawa celna nie może się odbyć — stąd warto zabezpieczyć jego elektroniczną kopię na wypadek zgubienia papierowej wersji.
Dodatkowe certyfikaty wymagane przy homologacji
Amerykańskie normy bezpieczeństwa różnią się od europejskich. W Polsce konieczne jest uzyskanie świadectwa homologacji krajowej, jeśli model nie posiada unijnego certyfikatu zgodności (COC). Proces ten obejmuje badanie emisji spalin, test świateł oraz weryfikację numerów VIN i silnika. Koszt homologacji waha się od 2 do 5 tysięcy złotych, w zależności od skali adaptacji technicznej — np. zmiany lampek pozycyjnych na zgodne z normą ECE czy przeprogramowania systemu ABS.
Odprawa celna i transport końcowy po przybyciu do Europy
Wybór europejskiego portu docelowego wpływa na łączne wydatki. Najczęściej wykorzystywane są porty w Gdyni, Rotterdamie oraz Bremerhaven. Ten ostatni okazuje się szczególnie opłacalny dla Polaków ze względu na bliskość granicy oraz niższy, 19-procentowy podatek VAT w Niemczech — w porównaniu z 23-procentowym w Polsce.
Wyładunek pojazdu z kontenera oraz załatwienie wszystkich formalności celnych to wydatek rzędu 380–450 euro. Pozostaje jeszcze przewóz auta do Polski, za który zapłacimy od 1200 do 1500 złotych, w zależności od odległości i rodzaju lawety. Jeśli samochód nie ma aktualnych tablic rejestracyjnych, transport musi odbyć się na lawecie — jazda bez rejestracji jest w większości krajów UE surowo karana.
Cło i akcyza na pojazdy sprowadzane spoza UE
Samochody osobowe podlegają stawce celnej wynoszącej 10% wartości pojazdu. Podstawą naliczenia jest cena zakupu powiększona o koszty transportu do granicy UE. Dodatkowo trzeba zapłacić akcyzę, której wysokość zależy od pojemności silnika: dla jednostek benzynowych powyżej 2000 cm³ wynosi ona 18,6% podstawy opodatkowania, dla diesli — często więcej. VAT liczony jest od sumy wartości celnej, cła i akcyzy, co znacząco podnosi ostateczny rachunek.
Rejestracja pojazdu w Polsce
Po odprawie celnej i uzyskaniu homologacji należy zarejestrować auto w wydziale komunikacji. Niezbędne dokumenty to: świadectwo homologacji, dowód własności (przetłumaczony na język polski przez tłumacza przysięgłego), polisa OC oraz potwierdzenie opłaty skarbowej. Rejestracja kosztuje około 200 złotych, ale do tego dochodzi koszt tablic oraz ewentualne badanie techniczne, jeśli pojazd ma więcej niż trzy lata. Całość procedury — od zakupu w USA po otrzymanie polskich tablic — zajmuje przeciętnie od 6 do 10 tygodni, w zależności od szybkości przewozu morskiego i dostępności terminów w stacjach diagnostycznych.
