Podatek lokalny pobierany od osób odwiedzających regiony uzdrowiskowe i przyrodnicze
Opłatą klimatyczną nazywany jest podatek lokalny pobierany od turystów przebywających dłużej niż dobę w regionach o szczególnych walorach przyrodniczych lub uzdrowiskowych. Zostanie on doliczony do ceny noclegu i jest pobierany od każdej osoby za każdą dobę pobytu. Oznacza to, że jeśli podróżujesz ze znajomymi, każdy z was ma obowiązek uiścić ten podatek — nawet jeśli nocujecie we wspólnym pokoju.
Koszt ten musisz ponosić wyłącznie wtedy, gdy odwiedzasz daną miejscowość w celach turystycznych, szkoleniowych lub wypoczynkowych. Przepisy określają minimalną stawkę na 1,99 zł za dobę, jednak gmina może ustalić wyższą kwotę. Jej maksymalna wysokość podawana jest w obwieszczeniach ministra finansów i podlega corocznej aktualizacji.
Miejscowości objęte podatkiem klimatycznym
Nie w każdej miejscowości pobierana jest opłata klimatyczna. Aby mogła być wprowadzona, region musi spełnić co najmniej jeden z dwóch warunków ustawowych. W pierwszym przypadku dotyczy to obszarów, w których panują korzystne właściwości klimatyczne oraz wyróżniające się walory krajobrazowe, umożliwiające pobyt w celach wypoczynkowych.
Opłatę klimatyczną trzeba też zapłacić w gminach, którym nadano status obszaru ochrony uzdrowiskowej. Status ten przyznawany jest wyłącznie miejscowościom posiadającym klimat o właściwościach leczniczych, złoża naturalne surowców leczniczych oraz spełniającym wymogi w zakresie gospodarki wodno-ściekowej i energetycznej. Miejscowości uzdrowiskowe muszą też przestrzegać określonych norm ochrony środowiska.
W praktyce opłaty klimatycznej możesz spodziewać się wszędzie tam, gdzie występują rezerwaty przyrody, parki narodowe, szlaki turystyczne, punkty widokowe czy skanseny — o ile w regionie funkcjonuje zorganizowana baza noclegowa w obiektach świadczących usługi hotelarskie. Podatek ten uiścisz przykładowo w Augustowie, Świnoujściu, Mielnie, Kołobrzegu, Zakopanem czy Zagórzu Śląskim. Podobnie jak przy planowaniu kosztów ubezpieczenia turystycznego, warto wcześniej sprawdzić czy docelowa miejscowość pobiera ten podatek oraz w jakiej wysokości.
Zwolnienia od obowiązku uiszczania opłaty
W niektórych przypadkach można uzyskać zwolnienie z opłaty klimatycznej. Dotyczy to osób niewidomych i ich przewodników, zorganizowanych grup dzieci i młodzieży szkolnej oraz osób przebywających w szpitalach. Jeśli posiadasz domek letniskowy w takiej miejscowości i opłacasz od niego podatek od nieruchomości, również nie musisz uiszczać opłaty klimatycznej za swój pobyt.
Opłata klimatyczna poza granicami kraju
Opłata klimatyczna występuje także za granicą, choć nie jest pobierana we wszystkich krajach. Przykładowo w Niemczech obowiązuje tzw. kurtaxe. Często spotykają się z nią polscy turyści odwiedzający Świnoujście — po przekroczeniu polsko-niemieckiej granicy należy uiścić podatek klimatyczny w wysokości 2,5 euro, który jest pobierany nawet za jednodniowy pobyt.
