Cena ubezpieczenia – ile trzeba zapłacić za ochronę
Pierwszą rzeczą, na którą warto zwrócić uwagę, jest cena ubezpieczenia mieszkania. Nie ma co się oszukiwać – nikt nie lubi przepłacać. Wiele osób patrzy więc raczej na cenę polisy, a nie na jej zawartość.
Powinna mieć rozsądną relację co do sumy i zakresu ubezpieczenia, długości obowiązywania polisy oraz dodatkowych zabezpieczeń.
Warto jednak wiedzieć, że polisy mieszkaniowe są najtańsze spośród wszystkich produktów ubezpieczeniowych – znacznie bardziej przystępne niż ubezpieczenia komunikacyjne czy zdrowotne.
Najczęściej polisa zawierana jest na 12 miesięcy. Kosztować może już od 50 zł, ale najczęściej wybierane są składki, za które należy zapłacić od 250 do 350 zł. Cena bardzo często zależy od tego, jaką nieruchomość się ubezpiecza. Co więcej, mało kto decyduje się na podstawowy pakiet. Często dobierane są dodatkowe rozszerzenia, dzięki którym zakres ubezpieczenia jest znacznie szerszy.
Zakres ochrony – co faktycznie pokrywa polisa
Skoro już o tym wspomniano, warto zaznaczyć, że szukając ubezpieczenia, należy sprawdzić, jaki jest jego zakres. Nie ma sensu wykupywanie polisy dla samego jej posiadania.
Należy wiedzieć, w jaki sposób ona w ogóle ochroni interesy. Trzeba mieć świadomość tego, że każde towarzystwo ma inną podstawę. Dobrze jest więc sprawdzić OWU (Ogólne Warunki Ubezpieczenia). Najczęściej podstawowa wersja chroni przed pożarem, ale niekoniecznie powodzią czy kradzieżą.
Warto sprawdzić, co wchodzi w zakres ubezpieczenia i ewentualnie dobrać do niego rozszerzenia. Oczywiście sprawdzając też, jak definiowane są pojęcia takie jak zalanie czy włamanie. Definicje mogą się różnić między towarzystwami – jedno uznaje zalanie tylko wtedy, gdy woda pochodzi z instalacji wewnętrznej, inne obejmuje również deszcz przedostający się przez dach.
Szczególnie istotne jest precyzyjne rozróżnienie między zdarzeniami losowymi a skutkami zaniedbań. Część towarzystw odmawia wypłaty odszkodowania, jeśli stwierdzi, że do szkody doszło wskutek braku konserwacji instalacji. Warto więc wiedzieć, że ubezpieczenia majątkowe różnią się nie tylko ceną, ale przede wszystkim zakresem odpowiedzialności.
Przyczyna szkody i odpowiedzialność cywilna w życiu prywatnym
W sytuacji, gdy nie do końca wiadomo, kto zawinił, jak powstała szkoda, przydaje się opcja poszukiwania jej przyczyny, która zawarta będzie w ubezpieczeniu. Specjaliści współpracujący z agencją ubezpieczeniową nie tylko znają źródło, ale i zajmą się usuwaniem szkody.
Jeśli jest się winnym danej „katastrofy”, wówczas dobrze jest posiadać OC w życiu prywatnym. Dzięki temu zadośćuczynienie wypłacane jest z własnej polisy. Dotyczy to zarówno szkód w mieniu sąsiadów (np. zalanie mieszkania znajdującego się piętro niżej), jak i obrażeń ciała osób trzecich (np. upadek lustra z balkonu). Większość towarzystw oferuje sumy gwarancyjne od 50 tysięcy do nawet miliona złotych, co w praktyce pokrywa nawet najpoważniejsze zdarzenia.
W razie szkody ubezpieczyciel może przeprowadzić dochodzenie ustalające winę – jeśli okaże się, że winny jest ubezpieczony, odpowiedzialność cywilna pokrywa koszty naprawy u poszkodowanego. Warto przy tym pamiętać, że w niektórych polisach OC wyłączone są szkody wyrządzone osobom bliskim (małżonkowi, rodzicom, dzieciom), choć coraz więcej towarzystw rezygnuje z tego zapisu.
Suma ubezpieczenia – ile faktycznie otrzymasz
Niezależnie od tego, czy wykupuje się ubezpieczenie mieszkania online, u agenta czy w biurze towarzystwa ubezpieczeniowego lub w agencji, warto dokładnie sprawdzić, jaka jest suma ubezpieczenia, czyli ile otrzyma się za szkodę.
Kwota maksymalna jest najczęściej deklarowana. Jeśli dojdzie do szkody, to ustalana jest wartość odtworzeniowa i rzeczywista. Pierwsza odpowiada kosztom, jakie są ponoszone w celu przywrócenia mienia do stanu sprzed szkody. Zaś wartość rzeczywista jest kwotą pomniejszoną o zużycie danego mienia. Dobrze jest jednak wiedzieć, że w każdym towarzystwie pojęcia te znaczą co innego.
Warto zwrócić uwagę na to, czy polisa przewiduje wypłatę w wartości odtworzeniowej bez potrącania amortyzacji – taka opcja zwykle jest droższa, ale daje gwarancję, że po szkodzie otrzymasz pełną kwotę potrzebną do zakupu nowych przedmiotów. Niektóre towarzystwa stosują tzw. system sum stałych, gdzie konkretne elementy wyposażenia (np. kuchnia, łazienka, podłogi) mają z góry określone limity wypłaty. Inne liczą wartość na podstawie rzeczywistego spisu z natury.
Jeśli suma ubezpieczenia jest zaniżona w stosunku do rzeczywistej wartości mieszkania, odszkodowanie również zostanie proporcjonalnie zmniejszone – tzw. zasada proporcji stosowana jest w sytuacji niedoubezpieczenia. Przykładowo, jeśli wartość wyposażenia wynosi 200 tysięcy zł, a ubezpieczono tylko 100 tysięcy zł, ubezpieczyciel wypłaci połowę szkody, nawet jeśli nie przekracza ona sumy ubezpieczenia.
Zabezpieczenia własne – jak wpływają na składkę
Zdarza się, że mając własne zabezpieczenia można obniżyć składkę. Warto jednak wiedzieć, jakie według towarzystwa zabezpieczenia są akceptowalne. Co ważne, są i takie agencje, które aby można było w ogóle wykupić polisę, nakładają obowiązek posiadania zabezpieczeń.
Do najczęściej wymaganych należą: drzwi antywłamaniowe (klasa co najmniej C), okna z roletami zewnętrznymi lub kratami (w przypadku lokali na parterze lub łatwo dostępnych), system alarmowy połączony z grupą interwencyjną oraz zamki wielopunktowe. Towarzystwa mogą także wymagać dokumentacji potwierdzającej montaż tych zabezpieczeń – certyfikatów, faktur, zdjęć.
Zniżka za zabezpieczenia może wynosić od kilku do nawet 30 procent wartości składki. Im więcej elementów ochronnych, tym większa redukcja. W przypadku braku wymaganych zabezpieczeń ubezpieczyciel może odmówić wypłaty odszkodowania lub znacząco je obniżyć, powołując się na niedotrzymanie warunków umowy.
Jeśli mieszkanie znajduje się w budynku z całodobową ochroną, część towarzystw uznaje to za równoważnik systemu alarmowego. Warto dopytać o szczegóły – niekiedy wystarczy zaświadczenie od zarządcy, że budynek jest stale monitorowany.
