Opłaty sądowe i pierwsza faza procedury
Rozpoczynając procedurę sądową związaną z ogłoszeniem upadłości konsumenckiej, należy złożyć wniosek do sądu i uiścić opłatę w wysokości 30 zł oraz opłatę skarbową od pełnomocnictwa. Dalsze postępowanie rodzi kolejne wydatki, ponieważ proces ten wiąże się również z kosztami obsługi prawnej. Wsparcie doświadczonego prawnika okazuje się niezbędne w trakcie całego postępowania sądowego.
Wysokość wynagrodzenia dla pełnomocnika zależy od zakresu zlecenia oraz faktycznego stanu finansowego reprezentowanego dłużnika. Im bardziej skomplikowana sytuacja i większa ilość pracy, tym wynagrodzenie dla prawnika będzie relatywnie wyższe. Warto jednak pamiętać, że profesjonalna pomoc prawna znacząco zwiększa szanse na pomyślne rozstrzygnięcie sprawy.
Wniosek o ogłoszenie upadłości konsumenckiej można sporządzić samodzielnie, jednak jego opracowanie – w szczególności uzasadnienie – jest trudne i wymaga znajomości specyfiki prawnej. Od tego, jak zostanie sformułowany dokument, zależy powodzenie całego procesu. Jeżeli zdecydujemy się na pomoc prawnika w tym zakresie, musi być to specjalista z zakresu upadłości konsumenckiej. Jest to wąska dziedzina prawnicza, którą posługuje się stosunkowo niewielka grupa profesjonalistów.
W sytuacji, gdy majątek niewypłacalnego dłużnika nie wystarcza na pokrycie dalszych kosztów postępowania sądowego, wydatki pokrywa częściowo Skarb Państwa. Syndyk zwraca Skarbowi Państwa należną kwotę niezwłocznie po wpływie do masy upadłości funduszy wystarczających na pokrycie wszystkich kosztów. Oznacza to, że nawet osoby w trudnej sytuacji finansowej mogą skorzystać z procedury oddłużeniowej.
Różnice w kosztach dla osób fizycznych i przedsiębiorców
Obowiązujące przepisy prawa upadłościowego uniemożliwiają złożenie wniosku o ogłoszenie upadłości konsumenckiej osobie prowadzącej własną działalność gospodarczą. Procedura ta dotyczy jedynie byłych przedsiębiorców, którzy w momencie ogłoszenia upadłości mogą oddłużyć się zarówno z zobowiązań prywatnych, jak i dążyć do umorzenia długów powstałych w wyniku wcześniej prowadzonej działalności gospodarczej. Regulacje prawne pozwalają także na złożenie wniosku o ogłoszenie upadłości konsumenckiej byłym wspólnikom osobowych spółek handlowych.
W przypadku dłużników, którzy wcześniej prowadzili działalność gospodarczą, proces ogłaszania niewypłacalności może ulec znacznemu wydłużeniu i charakteryzować się większą złożonością. Pod lupą jest brane wcześniejsze postępowanie dłużnika, zwłaszcza od momentu zaistnienia niewypłacalności. Sąd musi przede wszystkim sprawdzić, czy były przedsiębiorca dążący do ogłoszenia swojego bankructwa nie dokonał pokrzywdzenia swoich wierzycieli przez działania niekorzystne dla masy upadłości.
Ponadto sąd bardzo dokładnie bada, czy dłużnik należycie wywiązywał się ze zobowiązań firmy. Jeśli uzna, że przedsiębiorstwo nie posiadało wystarczających środków na spłatę długu, wówczas zbada, czy przedsiębiorca złożył wniosek sądowy we właściwym czasie – zgodnie z ustawowymi wymogami dotyczącymi terminów zgłaszania niewypłacalności. Jeśli bank wcześniej odrzucił wniosek o kredyt firmowy, sąd może to uznać za okoliczność świadczącą o wcześniejszej niewypłacalności.
Całkowite wydatki związane z procedurą
Zatem koszty dotyczące procesu sądowego o ogłoszenie upadłości konsumenckiej są zmienne. Z wyjątkiem standardowej opłaty za wniosek, na całość składa się szereg innych opłat niezbędnych na pokrycie kosztów sądowych, w tym wynagrodzenie syndyka, ewentualne opłaty za wyceny majątkowe oraz koszty publikacji ogłoszeń w Monitorze Sądowym i Gospodarczym. Podobnie jak akty notarialne przy transakcjach nieruchomościowych, również opłaty w postępowaniu upadłościowym ustalane są według obowiązujących tabel. Należy jednak pamiętać, że jest to inwestycja w możliwość prowadzenia w przyszłości względnie normalnego i uporządkowanego życia finansowego, wolnego od presji wierzycieli i komorników.
