Stany Zjednoczone to ogromny kraj, który zróżnicowany jest pod wieloma względami, także kulinarnymi. Zjeść tam można mnóstwo pysznych potraw, których nie ma w innych zakątkach świata, spotkać można także dania, których już składniki powodują gęsią skórkę. Co więc warto zjeść w USA, a czego lepiej unikać?
Kulinarne specjały wprawiające w osłupienie
W Stanach Zjednoczonych funkcjonuje wiele kulinarnych specjałów, które europejskich turystów mogą wprawić w osłupienie. Nie chodzi tu wyłącznie o walory smakowe — choć i one bywają dyskusyjne — lecz przede wszystkim o sam charakter użytych produktów. Wrażliwe podniebienia oraz konserwatywne przyzwyczajenia żywieniowe mogą skutecznie zniechęcić do spróbowania następujących pozycji:
Szaszłyki z pytona
Sama wzmianka o jadzie i potężnych szczękach tego gada wywołuje u wielu niepokój. Mięso węży traktowane jest jednak w licznych regionach jako egzotyczny rarytas, za kilogram którego płaci się nawet ponad 400 złotych. Badania naukowe potwierdzają, że zawiera ono wyższe stężenie białka i niższy poziom tłuszczu niż tradycyjny drób czy wieprzowina, co czyni je interesującą alternatywą dla osób poszukujących nietypowych źródeł odżywczych. W niektórych stanach — szczególnie na Florydzie — można spróbować tej pozycji w restauracjach specjalizujących się w daniach z lokalnych gatunków gadów.
Sernik z aligatora
Nazwa sugeruje słodki wypiek, tymczasem w Nowym Orleanie pod tym określeniem kryje się połączenie mięsa aligatora, kremowego sera oraz krewetek. Powstaje danie, które wizualnie może przypominać ciasto, lecz smakowe nuty oscylują wokół morskich akcentów i delikatnej dziczyzny. Konsystencja mięsa aligatora różni się zauważalnie od kurzego — jest bardziej zwarta i wymagająca dłuższego przygotowania, co wpływa na końcową teksturę całości. W tradycji kulinarnej Luizjany składniki trudno dostępne w innych zakątkach USA stanowią fundament tożsamości regionalnej kuchni.
Kanapki z mózgiem
Missouri, a dokładnie restauracja w St. Louis, zasłynęła przygotowywaniem kanapek wypełnionych plastrami mózgu cielęcego. Przed epidemią choroby wściekłych krów pozycja ta cieszyła się sporą popularnością wśród lokalnej społeczności, dziś natomiast traktowana jest bardziej jako kuriozum kulinarne niż codzienny posiłek. Mózg po usmażeniu nabiera kremowej konsystencji, lecz specyficzny wygląd i wiedza o pochodzeniu potrawy skutecznie odstraszają większość turystów. W menu restauracji pojawiają się również podobne przygotowania z innych podrobów, takich jak język czy policzki wołowe.
Ostrygi z Rocky Mountain
Pomimo sugestywnej nazwy nie znajdziemy tu mięczaków. Określenie to maskuje smażone jądra byka, podawane zazwyczaj z sosem krewetkowym i nabite na wykałaczki niczym przystawkowe szaszłyki. Spróbować można ich w wybranych stanach USA oraz w Kanadzie, gdzie lokalna tradycja kulinarnego wykorzystywania podrobów ma głębsze korzenie. Tradycja ich przygotowywania wywodzi się z czasów pionierskich, kiedy ranczownicy wykorzystywali każdą część zwierzęcia. Dzisiaj to danie stanowi element folklorystycznych festiwali westernu oraz bywa stosowane jako forma żartu kulinarnego wobec nieświadomych turystów.
Najpyszniejsze dania w USA
Amerykańska kuchnia obfituje w potrawy, które zyskały status ikon regionalnych i przyciągają turystów z całego świata. Każdy stan czy większe miasto może pochwalić się własnymi specjalnościami, które warto poznać podczas podróży:
Lobster roll
Kanapka z mięsem homara stanowi synonim kulinarnego luksusu w wydaniu East Coast. Oprócz mięsa homara dodaje się majonez, masło lub lekki sos cytrynowy, dzięki czemu całość nabiera kremowej konsystencji. Często serwuje się ją z frytkami bądź chipsami, a najbardziej renomowane wersje pochodzą z Connecticut i Maine, gdzie tradycje połowu homarów sięgają wieków wstecz. W Maine preferuje się wariant na zimno z dużą ilością majonezu, podczas gdy Connecticut słynie z wersji z ciepłym masłem klarowanym, w której dominuje czysty smak mięsa. Ceny wahają się od kilkunastu do kilkudziesięciu dolarów w zależności od sezonu i ilości homara w środku.
Deep Pan Pizza
Charakterystyczna dla Chicago pizza wypiekana w głębokim naczyniu przypominającym tortownicę. Ciasto przygotowuje się z dodatkiem mąki kukurydzianej oraz masła, co sprawia, że staje się ono zarazem puszyste w środku i chrupiące na brzegach. Warstwa sosu pomidorowego i sera nierzadko przekracza grubość samego spodu, tworząc sycącą i aromatyczną całość. Kolejność warstw odwraca klasyczny schemat — ser kładzie się bezpośrednio na ciasto, następnie dodatki, a dopiero na samej górze gęsty sos pomidorowy z ziołami. Taki układ zapobiega przypaleniu się sera podczas długiego pieczenia, które może trwać nawet 40 minut. Jedna pizza wystarcza zazwyczaj dla trzech-czterech osób.
Philadelphia cheesesteak
W Filadelfii kanapka ta uchodzi za nieoficjalny symbol miasta. Składa się z cienko pokrojonych plastrów steku wołowego, obfitej porcji sera (często Cheez Whiz lub provolone) oraz opcjonalnie smażonej cebuli. Całość podawana jest w miękkim, podłużnym pieczywie, dzięki czemu danie łączy soczystość mięsa z kremową nutą sera. Mieszkańcy Filadelfii toczą wieczne spory o to, który lokal serwuje najlepszą wersję — legendarne Pat’s King of Steaks i Geno’s Steaks działają naprzeciwko siebie od dekad. Podczas zamawiania używa się lokalnego żargonu: „wit” oznacza kanapkę z cebulą, „witout” bez cebuli, a dodatkowo określa się typ sera.
Pączki z Louisiany
W Nowym Orleanie funkcjonują pod nazwą beignets i wyglądają jak kwadratowe sakiewki obficie posypane cukrem pudrem. W odróżnieniu od polskich pączków nie są nadziewane dżemem ani kremem — zamiast tego ich wnętrze pozostaje puste lub wypełnia się je czekoladą bądź owocami tuż przed podaniem. Tradycyjnie podaje się je gorące, prosto z frytownicy, co podkreśla ich chrupiącą teksturę i delikatny smak. Najsłynniejsze miejsce, Café du Monde, działa od 1862 roku i oferuje beignets przez całą dobę. Serwuje się je standardowo w porcjach po trzy sztuki, najczęściej w towarzystwie kawy z cykorią — specjalności wywodzącej się jeszcze z czasów francuskich kolonistów.
