Tragedia w katowickiej kopalni Murcki-Staszic
W katowickiej kopalni Murcki-Staszic o godzinie 14:12 doszło do tąpnięcia wywołanego silnym wstrząsem górotworu. W momencie zdarzenia dziewięciu górników realizowało prace przy drążeniu podziemnego chodnika na głębokości 720 metrów. Trzem z nich udało się samodzielnie dotrzeć na powierzchnię, kolejnych trzech wydobyto dzięki działaniom ekip ratunkowych.
Trzech górników zginęło w wyniku katastrofy. Jednego z nich ratownicy musieli wydobyć spod przytłaczającej go maszyny — w chwili odnalezienia nie wykazywał już żadnych funkcji życiowych.
Sześciu ocalonych przewieziono do szpitali. Stan jednego z nich jest poważny, pozostali nie są bezpośrednio zagrożeni utratą zdrowia. Wszelkie prace eksploatacyjne w rejonie objętym wstrząsem zostały natychmiast wstrzymane.
Premier Mateusz Morawiecki, przebywający wówczas na szczycie Unii Europejskiej w Brukseli, pozostawał w stałym kontakcie z odpowiedzialnymi służbami i zapoznawał się bieżąco z przebiegiem akcji ratunkowej. Podjął decyzję o przyznaniu rent specjalnych rodzinom górników, którzy stracili życie w tej katastrofie — wdowom i sierotom po zmarłych.
Kontrowersyjna karna opłata przy błędzie pełnomocnika
Karna opłata sądowa budzi kontrowersje wśród środowiska prawniczego. Dotyczy ona sytuacji, w której strona procesu cywilnego reprezentowana przez adwokata lub radcę prawnego popełni błąd przy uiszczaniu opłaty w przypadku apelacji lub kasacji. Wówczas kontynuacja postępowania możliwa jest pod warunkiem uiszczenia opłaty w wyższej wysokości. Zarówno korporacja adwokacka, jak i radcowska apelują do posłów o zachowanie poprawki Senatu eliminującej tę regulację z nowelizacji.
Wprowadzenie podwyższonej opłaty miało na celu usprawnienie przebiegu procesów poprzez wymuszenie większej precyzji ze strony pełnomocników przy kalkulowaniu i wpłacaniu należnych kwot. Mechanizm ten faktycznie obciąża jednak stronę procesu za uchybienie profesjonalisty, który ją reprezentuje — nie samego pełnomocnika.
Całonocne konsultacje w sprawie obsady stanowisk
Całonocne konsultacje przywódców państw unijnych w sprawie obsadzenia najważniejszych stanowisk w strukturach UE nie przyniosły rozstrzygnięcia. Sprawdzano poziom poparcia dla Fransa Timmermansa, kandydata reprezentującego socjalistów. Wcześniej, podczas szczytu G20 w Osace, na tę kandydaturę zgodę wyraziły Niemcy, Francja, Holandia oraz Hiszpania — Grupa Wyszehradzka natomiast zdecydowanie się jej sprzeciwia.
Włochy oraz Polska postulują, aby głosowanie nad wyborem przewodniczącego Komisji Europejskiej miało charakter tajny. Propozycja ta wynika z przekonania, że jawność może prowadzić do wywierania presji politycznej na poszczególne państwa członkowskie.
W trakcie negocjacji pojawiła się propozycja wymiany pakietowej: Europejska Partia Ludowa, zamiast stanowiska przewodniczącego Parlamentu Europejskiego, objęłaby funkcję przewodniczącego Rady Europejskiej. Miało to zachęcić EPL do akceptacji rozwiązania, w którym socjaliści otrzymaliby stery w Komisji Europejskiej. Nie spotkało się to jednak z jednomyślnym poparciem. Rozbieżności dotyczyły nie tylko personalnych obsad, lecz także równowagi politycznej między najsilniejszymi blokami w instytucjach unijnych.
Irańska agencja potwierdza przekroczenie progu 300 kilogramów
Irańska agencja Fars, powołując się na anonimowe źródło, podała, że zapasy wzbogaconego uranu w Iranie przekroczyły limit 300 kilogramów, ustalony w ramach porozumienia nuklearnego z 2015 roku. Władze Iranu od dłuższego czasu zapowiadały przekroczenie tego pułapu w odpowiedzi na wycofanie się Stanów Zjednoczonych z porozumienia.
Pozostali sygnatariusze — Francja, Niemcy, Wielka Brytania, Rosja i Chiny — nie podejmują obecnie działań osłonowych chroniących Iran przed sankcjami przywróconymi jednostronnie przez administrację amerykańską. Teheran wielokrotnie dawał do zrozumienia, że przestrzeganie zobowiązań ma sens tylko przy równoległym wypełnianiu warunków przez drugą stronę.
Decyzja Iranu ma charakter sygnału ostrzegawczego: dopóki europejskie podmioty nie będą w stanie zapewnić realnych mechanizmów umożliwiających handel z ominięciem amerykańskich restrykcji, Teheran będzie podnosił poziom wzbogacania i gromadzenia uranu, formalnie naruszając limity porozumienia, lecz nie przekraczając krytycznego progu militarnego.
